Historiek

Het eerste Tibetaanse centrum werd in 1975 opgericht in een Antwerpse privéwoning onder de supervisie van Lama Ogyen (1933 - 1990). Tijdens een eerdere reis naar India hadden enkele Antwerpenaren met een grote belangstelling voor het Boeddhisme contact gezocht met Kaloe Rinpochee, de abt van het Sonada klooster in Darjeeling. Omdat ze al wat ze lazen over het Boeddhisme wilden integreren in het dagelijks leven, hadden ze een voorbeeld nodig, een geestelijke leraar. Deze geestelijke leraar werd Lama Ogyen, die met de zegen van Kaloe Rinpochee naar Antwerpen gezonden om het Boeddhisme te onderrichten aan de Westerlingen.

In 1992 verhuisde het centrum naar Schoten, omdat de eerste ruimte in Antwerpen te klein was geworden. De tempel werd aanvankelijk ingericht in een voormalig atelier. Er werd een stoepa (1994) gebouwd en een nieuwe tempel (1998) in Tibetaanse stijl.

In Karma Sonam Gyamtso Ling (de Tibetaanse naam van het centrum) werden de eerste dagprogramma’s aangeboden als antwoord op de ontluikende interesse van de Belgen voor het Boeddhisme en aansluitend bij de noden van de samenleving. Een ‘inleiding tot het Boeddhisme’ voor leerkrachten werd bijgewoond door 1500 deelnemers uit alle onderwijsnetten en uit alle gewesten.

Het onderricht van deze dag werd door Lama Karta, de toenmalige spirituele directeur van ons centrum, verder uitgediept in een publicatie onder dezelfde titel. Het boek werd in vier talen uitgegeven en kende verschillende herdrukken.

In 1983 volgde de erkenning van het Instituut door het Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap, dienst Volksontwikkeling. Mede onder impuls van het instituut werd in 1987 een album van Suske en Wiske uitgegeven in vier talen, waaronder het Tibetaans en het Nederlands. (album 214) Dit album, "De parel in de lotusbloem" is een merkwaardige mengeling van fictie en realiteit: Zowel onze stichter Lama Ogyen als ZH de Dalai Lama treden er in op. (p. 13-14 en p. 55-56 Nederlandse versie).

In de vroege jaren tachtig begon de zoektocht naar een plek voor meerdaagse onderrichtingen en retraites als gevolg van een groeiende interesse voor het onderricht. Chateau du Fond l’Evêque in Hoei viel vrijwel meteen in de smaak van Lama Ogyen en de medewerkers van het Tibetaans instituut. De plaats kreeg de naam Yeunten Ling, wat zoveel betekent als ‘tuin der kwaliteiten’.

Toen Lama Ogyen in 1990 stierf kwam Lama Karta uit Sonada naar Yeunten Ling om de spirituele leiding van het centrum verder te zetten. Gedurende vele jaren is Lama Karta de drijfveer van onze mandala geweest.

Omdat het kasteel al snel te klein bleek om de toeloop aan cursisten te logeren werd er intussen heel wat bijgebouwd. De nieuwe infrastructuur omvat de tempel, een bibliotheek, vergaderzalen en een vijftigtal studio’s en individuele kamers. De tempel, die is uitgevoerd volgens de regels van de Tibetaanse kunst en de traditionele regels op het vlak van architectuur en ornamenten naleeft, biedt plaats aan 700 personen.

Hoe is dat alles tot stand kunnen komen? Dat hebben we te danken aan het eindeloos geduld, moed en doorzettingsvermogen van onze Lama Karta , aan de gulle giften en de spaarcenten van onze leden en supporters en tenslotte het vertrouwen van de bank. Waarvoor dank.

De nieuwe tempel werd in juni 2006 ingewijd door de Dalai Lama tijdens zijn vierde bezoek aan ons land. Zijne Heiligheid heeft aan onze tempel de naam ‘Thubten Shedrub Ling’ gegeven : ‘De tuin voor de studie en het beoefenen van het onderricht van de verlichte’. Het Yeunten Ling Instituut wordt intussen als een van de grootste dharmacentra van Europa beschouwd. In 2012 waren duizenden belangstellenden getuige van de inzegening door de Dalai Lama van het Boeddhabeeld.

Vandaag is het Tibetaans Instituut het administratieve centrum van Kagyu Yeunten Gyamtso Ling, de overkoepelende naam die gebruikt wordt voor onze verschillende centra. Als nieuwe gemeenschappelijk logo kozen onze lama’s voor het draaiende Dharmawiel in de vorm van een lotusbloem, voor beoefenaars van het boeddhisme een herkenbaar symbool. Bovendien was de afbeelding ooit een geschenk van wijlen Kaloe Rinpochee aan onze instituten. Rinpochee gaf eveneens de toestemming om deze afbeelding als logo te gebruiken.

In 2013 werden we door rampspoed getroffen: onze spiritueel directeur Lama Karta stierf op 53 jarige leeftijd aan een slepende ziekte in Gasthuisberg in Leuven. Voor het boeddhisme in België is hij van een uitzonderlijk grote betekenis geweest. Wij dragen hem voor immer in ons hart.

Sinds hij vertrokken is, zijn er veel dingen veranderd: veel mensen zijn zich betrokken gaan voelen bij onze mandala en hebben op een vrijwillige basis hun verantwoordelijkheid genomen. Hoewel dit proces zijn tijd zal nemen, geeft dit ons moed en hoop voor de toekomst van onze mandala.